همه پرسیدند از حالم هیچ کس نپرسید از بالم

تمام غصه‌ی ما بال و پر نداشتن است
                                   ز رمز و راز پریدن خبر نداشتن است 

در این قفس متولد شدیم و می‌میریم 
                                     طبیعت قفس عمر،در نداشتن است

چگونه داغ دلش خون نباشد از غم عشق 
                                       که شرط داغ ندیدن جگر نداشتن است 

طبیب حاذق بیمار زندگی، مرگ است
                                        علاج دردسر عمر ،سر نداشتن است 

 

 

                                                                                          شعر از :هادی حسنی

/ 6 نظر / 28 بازدید
آقا معلم

سلام ممنون از حضورتان شعر زیبایی آوردید خیلی به من چسبید.ممنون

Atane

گفتی : غزل بگو ! چه بگویم ؟ مجال کو ؟ شیرین من ، براز غزل شور و حال کو ؟ پر می زند دلم به هوای غزل ، ولی گیرم هوای پر زدنم هست ، بال کو ؟ گیرم به فال نیک بگیرم بهار را چشم و دلی برای تماشا و فال کو ؟ تقویم چارفصل دلم را ورق زدن آن بگهای سبز ِ سرآغاز سال کو ؟ رفتیم و پرسش دل ما بی جواب ماند حال سوال و حوصله ی قیل و قال کو ؟

انسان

[دست][دست][دست][تایید][تایید][تایید][تایید][تایید][گل][گل][گل][گل][گل]

نوشته های پراکنده

سلام خوبی؟ حال و احوال؟ دستت درد نکنه از این نوشته ها و شعرهای زیبا روزهای خوبی داشته باشی بهم سر بزن آپم [گل][گل][گل][گل]